از گذشته تاکنون چندین بار طرحها و اقداماتی برای ایجاد بیمارستان اختصاصی زنان آغاز شده اما بهدلیل کمبود پزشکان متخصص زن و کمبود نیروی انسانی در رشتههای مختلف پزشکی و پیراپزشکی محقق نشده و حتی جداسازی بخشهای زنان و مردان در بیمارستانها بهطور کامل صورت نگرفته است . . . . . . . اگر هدف از اختصاص بیمارستان به زنان ایجاد فضای آرامش روانی برای زنان باشد جای تقدیر دارد ولی سؤال اصلی این است که آیا میتوان بیمارستانی احداث کرد که تکتک پرسنل آن را زنان تشکیل دهند؟ . . . . . . . به گفته مدیر یکی از بیمارستانهای تهران، تجربه 16ساله من در مدیریت بیمارستان و کلینیکها نشان میدهد که درمان خانمها توسط پزشکان همجنس خودشان دشوار خواهد بود. حتی من در یکی از بیمارستانها این پیشنهاد را دادم که در ریکاوری اتاق عمل، خانمها توسط خانمها جابهجا شوند، ولی 2 بار که بیماران را جابهجا کردند، کمردرد گرفتند و به این نتیجه رسیدیم که در عمل، حتی در سطح کارگری هم این کار امکانپذیر نیست . . . . . . . . بیمارستان مهدیه تهران زمان افتتاح توسط وزیر بهداشت بهعنوان نخستین بیمارستان ویژه زنان معرفی شد و قرار بود تمامی خدمات آن اعم ازسطوح خدمات تا درمانهای پیشرفته توسط زنان انجام شود اما پس از گذشت تنها چند ماه بهدلیل کمبود نیروی جراح و پزشک متخصص و برخی گروههای شغلی دیگر ناچار به جذب نیروی مرد در این بیمارستان زنانه شد! . . . . . .
جهت رویت متن کامل این مطلب همشهری آنلاین ٬ میتوانید بر روی کلمهء ادامه متن در كادر زير کلیک فرمائید :
بیمارستان زنانه، دردی را درمان نمیکند!
وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، در نشستی که درخصوص راهکارهای اجرای هرچه بهتر قانون انطباق موازین شرعی برگزار شده بود، گفت: یکی از برنامههایی که ما برای این موضوع در نظر داریم که البته نیاز به مساعدتهای کشوری دارد و بهراحتی محقق نمیشود، ایجاد بیمارستانهای جامع زنان است؛ این نوع بیمارستان جایی است بیمار محور نه پزشک محور؛ به این معنی که هر بیماری با هر مشکلی مراجعه کرد، پزشک مورد نظر برای درمان آن بیماری وجود داشته باشد نه اینکه پزشکان محور باشند و بیمار مجبور باشد به مکانهای مختلف مراجعه کرده و خدمت دریافت کند.
پیش از این نیز مجتهدزاده، رئیس مرکز امور زنان و خانواده ریاستجمهوری یکی از مهمترین نیازهای فعلی زنان جامعه را نیاز به ایجاد بیمارستان تخصصی ویژه زنان دانسته بود که تکتک پرسنل آن را زنان تشکیل دهند.هر چند طرح ایجاد یک بیمارستان زنانه را نمیتوان به کل سیستم بهداشت و درمان کشور تعمیم داد ولی افتتاح این بیمارستان، طرح انطباق را که در سال1376 مطرح و با مخالفت نمایندگان مجلس وقت مواجه شد، یادآوری میکند. از گذشته تاکنون چندین بار طرحها و اقداماتی برای ایجاد بیمارستان اختصاصی زنان آغاز شده اما بهدلیل کمبود پزشکان متخصص زن و کمبود نیروی انسانی در رشتههای مختلف پزشکی و پیراپزشکی محقق نشده و حتی جداسازی بخشهای زنان و مردان در بیمارستانها بهطور کامل صورت نگرفته است.خبر اعلام شده 2 نکته را به ذهن متبادر میکند؛یکی آنکه اگر هدف از اختصاص بیمارستان به زنان ایجاد فضای آرامش روانی برای زنان باشد جای تقدیر دارد ولی سؤال اصلی این است که آیا میتوان بیمارستانی احداث کرد که تکتک پرسنل آن را زنان تشکیل دهند؟
این کار دشوار است چرا که در بخشهایی نظیر خدمات، تأسیسات، نگهبانی، باربری و امور بنایی و... که صرفا مردان قادر به انجام آن هستند آیا میتوان از نیروی زن بهره گرفت!؟ به گفته مدیر یکی از بیمارستانهای تهران، تجربه 16ساله من در مدیریت بیمارستان و کلینیکها نشان میدهد که درمان خانمها توسط پزشکان همجنس خودشان دشوار خواهد بود. حتی من در یکی از بیمارستانها این پیشنهاد را دادم که در ریکاوری اتاق عمل، خانمها توسط خانمها جابهجا شوند، ولی 2 بار که بیماران را جابهجا کردند، کمردرد گرفتند و به این نتیجه رسیدیم که در عمل، حتی در سطح کارگری هم این کار امکانپذیر نیست.
بیمارستان مهدیه تهران زمان افتتاح توسط وزیر بهداشت بهعنوان نخستین بیمارستان ویژه زنان معرفی شد و قرار بود تمامی خدمات آن اعم ازسطوح خدمات تا درمانهای پیشرفته توسط زنان انجام شود اما پس از گذشت تنها چند ماه بهدلیل کمبود نیروی جراح و پزشک متخصص و برخی گروههای شغلی دیگر ناچار به جذب نیروی مرد در این بیمارستان زنانه شد!
بیمارستان ویژه زنان مهدیه برخلاف آنچه تاکنون در ایران با عنوان «زایشگاه» یا«بیمارستان تخصصی زنان» شهرت داشت و به امور بارداری و زایمان زنان اختصاص داشت، بیمارستانی است که مقامات وزارت بهداشت اعلام کردند که براساس «ایده جدید دولت نهم» و فقط «با فعالیت پرسنل زن» در همه بخشهای درمانی فقط به زنان سرویس خواهد داد ولی به گفته کارکنان بیمارستان این ایده عمر کوتاهی داشت و ما ناچار به جذب نیروی مرد شدیم.
به گفته یکی دیگر از مدیران بیمارستان، وقتی ما به فکر جنرال کردن یک بیمارستان میافتیم، باید فکر مخارجش هم باشیم چون ما مطمئن نیستیم که ابتدای کار میتوانیم به اندازه کافی بیمار زن جذب کنیم.
درصورت وجود امکانات، تجهیزات و نیروی انسانی برابر، بیمار مختار است به مراکزی مراجعه کند که پرسنل آن زن باشند ولی درحال حاضر که اکثر مراکز درمانی و بیمارستانها با مشکل کمبود تجهیزات و نیروی انسانی مواجهند آیا این کار عملی خواهد شد؟ و طرح انطباق و زنانه- مردانهکردن بیمارستانها چقدر میتواند تحقق پیدا کند؟
منبع : همشهری آنلاین
