این سوال که چرا معماران بزرگ دنیا به سراغ طرحهای بیمارستانی نرفته اند ٬ ذهن اکثر معماران را درگیر کرده است . اولین پاسخ این سوال هم یک جمله کلیشه ای از معماران قدیمی است که : <<<بیمارستان یک بنای کاملآ عملکردی است و امکان ارایهء هنر و ابتکار در حجم و روابط فضاها را از معمار سلب مینماید و شما نمیتوانید از شاخصهای درمانی تعریف شده برای فضاها عدول نمایید ؛ و لذا بهتر است وارد این عرصه نشوید.>>> . . . . . البته جوابگویی برای رد این مطلب یا تایید آن ٬ در یک مقاله نمیگنجد . . . . . ولی آشنایی با مکاتبی از معماری که در عین زیباشناختی و زیباسازی ٬ عملکردگرا هم هستند ٬ امکان پذیر است . یکی از این مکاتب مکتب باهاوس است . مکتبی که در آن بایستی زیادتر از حد دیگر کارهای روتین و متداول <فکر و خلاقیت> بخرج داد . شاید با این شواهد بتوان ادعا نمود که امکان طراحی و اجرای یک بنای عملکردی پیچیده ولی مبتنی بر هنرهای زیبا هم وجود دارد اما کمی سخت و غیر متداول است و . . . . از همه مهمتر بایستی برای آن فکر کرد نه کپی کاری . . . .
. . . . برنامه ریزان مدرسه باهاوس هنرهای زیبا را از صنایع دستی کاربردی ممتاز و متفاوت نمی دانستند و بر این باور بودند که هنر و معماری مدرن باید پاسخگوی نیازها و اقتضائات جامعه صنعتی مدرن باشد و طراحی خوب باید از عهده آزمون های زیباشناختی و مهندسی برآید . . . . . ویژگی عمده سبک باهاوس تکیه هر چه بیشتر بر کارکردگرایی، بهره گیری بهینه از خواص مواد و مصالح صنعتی، احتراز از تزئینات تجملی در نمای ساختمان ها و فرآورده های صنعتی بود . . . . . . دستیابی به نوعی هماهنگی بین ضرورت های کارکردی و کیفیت زیباشناختی، خوش ساختی و خوش ترکیبی محصولات صنعتی از دیگر اهداف موسسان مدرسه باهاوس بود . . . . . . استادان باهاوس به شاگردان خود یاد می دادند که همه چیز را بر مبنای نیازها طراحی کنند و از هیچ عنصری که فاقد کارکرد باشد و تنها جنبه زیباشناسانه داشته باشد استفاده نکنند . . . . . در مدرسه باهاوس تاریخ معماری جایی میان دروس دانشجویان نداشتند، چرا که در باهاوس قرار بود همه چیز بر مبنای اصول اولیه معماری و بدون توجه به آثار و روش گذشتگان ساخته شود . . . . . .
جهت رویت متن کامل این مطلب ٬ میتوانید بر روی کلمهء ادامه متن در کادر ذیل کلیک فرمائید :
